Muzyka nie kończy się
na refrenie.

Na jednej liście „NIGREDO” ewakuacja jest finałem, na drugiej zaczyna całą drogę. Nosowska i czterej producenci ustawiają te same piosenki w różnych porządkach. W środku zostają niedocierająca rozmowa, kontrolowane słowa i obserwacja nadmiaru. Drzwi można…

„FUDGE” Michaela Kiwanuki zaczyna się dla mnie od prostego pytania: jak skończyć piosenkę, żeby nie zatrzeć chwili, w której powstała? Kameralne studio, improwizacja i gitara zostawiająca zadrapanie prowadzą do muzyki rozpiętej między swobodą szkicu a…

Emade zostawia słowom szerokie przejście, a Fisz korzysta z niego, żeby pomieścić pamięć, ironię i niegotową odpowiedź. „Człowiek nie do końca” zaczyna się od osobistej straty, potem wpuszcza kolejne głosy. Pozwolić komuś dokończyć zdanie, nawet…

Bas zmienia kształt na taśmie, głos przechodzi przez sampler, a przyjemna melodia otwiera drzwi, których klamkę zauważamy dopiero później. Na „Dopamine Chamber” Fontaines D.C. pytanie o brzmienie staje się pytaniem o zaufanie. Kto właściwie jest…

Na solowej płycie Natalii Grosiak czułość ma zęby, własny ton i prawo do przekleństwa. „Tamtej dziewczyny już nie ma” prowadzi od piosenek pisanych z lessmanem do rozbudowanego pożegnania ze Smolikiem. Dawna dziewczyna pakuje torbę, lecz…

Barbara Wrońska śpiewa o spotkaniu człowieka z człowiekiem. Wracam do jej piosenki z własną tęsknotą, kilkoma pożegnaniami i nadzieją, która nadal płynie pod spodem.

Ten sam muzyczny fundament, dwie różne opowieści o bliskości. Marvin Gaye i Tammi Terrell obiecują spotkanie, Amy Winehouse szuka dalszego ciągu po rozstaniu.

Październik zaczyna się ciszą. Wracam do „Cichych dni” Kaśki Sochackiej nie po to, by recenzować płytę sprzed pięciu lat, ale żeby usłyszeć w niej wszystko, czego wtedy jeszcze nie potrafiłem.